Facebook Instagram
Facebook Instagram
Powrót do Polski

Polska – polski

Wsparcie prawne

Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową mają bezpłatny dostęp do publicznych usług prawnych na takich samych zasadach jak obywatele polscy. Jednakże, wyspecjalizowane usługi prawne są zazwyczaj oferowane przez organizacje pozarządowe.
  • Uchodźcy: Uchodźcy mają dostęp do pomocy prawnej na takich samych zasadach jak obywatele polscy. Dodatkowo, w ciągu 12 miesięcy od wydania pozytywnej decyzji o nadaniu statusu uchodźcy mogą otrzymać specjalistyczne wsparcie w ramach Indywidualnego Programu Integracji (IPI).
  • Migranci: Migranci mają dostęp do usług prawnych na takich samych zasadach jak obywatele polscy, jednak oferta w językach obcych jest ograniczona. Poza organizacjami pozarządowymi, większość prawników może nie znać się na konkretnych zagadnieniach LGBTQI+, ale mogą być pomocni w rozwiązywaniu typowych problemów prawnych.
  • Osoby ubiegające się o azyl: Informacje na temat procedury, praw i obowiązków, sformułowane prostym językiem, są dostępne w aplikacji Refugeebook (w językach polskim, angielskim, arabskim, rosyjskim, bengalskim) oraz na stronie internetowej Urzędu ds. Cudzoziemców. Specjalistyczną pomoc prawną osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową zapewniają organizacje pozarządowe (np. Stowarzyszenie Nomada we Wrocławiu, Stowarzyszenie Interwencji Prawnej w Warszawie czy Centrum Pomocy Prawnej im. Haliny Nieć w Krakowie).
  • Uchodźcy: Strona internetowa Urzędu ds. Cudzoziemców udostępnia informacje dla osób posiadających status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą, w tym formularze wniosków w kilku językach. W ramach Indywidualnego Programu Integracji (IPI) lokalny urząd pomocy społecznej może dodatkowo zapewnić pomoc prawną (np. Zespół ds. Osób w Kryzysie Uchodźczym w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we Wrocławiu). W niektórych miastach w Polsce działają stałe punkty konsultacyjne dla migrantów i uchodźców, które udzielają pomocy prawnej i porad w zakresie legalizacji i migracji (np. WroMigrant we Wrocławiu, Migrant Info Point w Poznaniu).
  • Migranci: Na rządowej stronie internetowej znajdują się szczegółowe instrukcje, jak znaleźć bezpłatne porady prawne w okolicy. Organizacje pozarządowe (np. Lambda Polska, Znaki Równości, Kultura Równości) oferują wsparcie prawne i informacyjne dla osób LGBTQI+.
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową w Polsce mają prawo do bezpłatnej opieki medycznej w trakcie procedury azylowej, począwszy od dnia rejestracji wniosku w Straży Granicznej. Opiekę medyczną zapewniają wybrane placówki medyczne na podstawie umowy z Urzędem ds. Cudzoziemców. Opieka ta obejmuje podstawową opiekę zdrowotną, opiekę specjalistyczną, leczenie szpitalne oraz niezbędne leki.
  • Uchodźcy: Po uzyskaniu statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej mają prawo do korzystania z publicznej opieki zdrowotnej (poprzez Narodowy Fundusz Zdrowia – NFZ) na równi z obywatelami polskimi. W ramach Indywidualnego Programu Integracji (IPI) uchodźcy są objęci rocznym publicznym ubezpieczeniem zdrowotnym. W praktyce większość lekarzy specjalistów nie zna specyfiki problematyki osób LGBTQI+.
  • Migranci: Migranci mają dostęp do usług medycznych, w tym do NFZ (Narodowego Funduszu Zdrowia), na takich samych zasadach jak obywatele, tj. muszą posiadać ubezpieczenie zdrowotne lub płacić za usługi. Opieka medyczna afirmująca płeć (specyficzne zabiegi i leki) nie jest dostępna w ramach publicznego systemu opieki zdrowotnej, a jedynie na zasadach komercyjnych. W Polsce funkcjonuje również elektroniczna platforma informacyjna dla pacjentów, która umożliwia użytkownikom przechowywanie wszystkich swoich recept, skierowań do lekarzy specjalistów i na badania, informacji o wizytach oraz danych ubezpieczeniowych w jednym miejscu.
  • Osoby ubiegające się o azyl: Petra Medica jest podmiotem odpowiedzialnym za organizację systemu bezpieczeństwa opieki medycznej dla cudzoziemców ubiegających się o ochronę międzynarodową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz objętych ochroną czasową. Poza systemem, usługi medyczne mogą być świadczone wyłącznie na zasadach komercyjnych.
  • Uchodźcy: Lambda Polska współpracuje z osobami LGBTQI+, w tym z uchodźcami: pomaga im znaleźć lekarzy, psychologów, wsparcie dla osób transpłciowych (w tym terapię hormonalną) oraz organizuje wizyty i konsultacje lekarskie. Inne organizacje (np. Znaki Równości, Kultura Równości) oferują wsparcie psychologiczne, prawne i informacyjne (dostępność specjalistów w językach obcych jest zróżnicowana). Anonimowe i bezpłatne testy na HIV, HCV i kiłę są dostępne dla każdego bez skierowania lekarskiego w specjalnych Punktach Konsultacyjno-Diagnostycznych (np. CDC, AHF Polska).
  • Migranci: W ramach Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) osoby mogą wybrać dowolnego lekarza pierwszego kontaktu. Link zawiera listę specjalistycznych usług medycznych dostępnych na podstawie skierowania. Organizacje pozarządowe (np. TG House, Lambda Polska, Tranzycja) oferują wsparcie informacyjne dla osób przechodzących korektę płci, a także wsparcie psychologiczne, prawne i inne. W niektórych miastach Polski działają stałe punkty konsultacyjne dla migrantów i uchodźców, które pomagają w umawianiu wizyt lekarskich lub udzielają porad dotyczących funkcjonowania polskiego systemu opieki zdrowotnej (np. WroMigrant we Wrocławiu okresowo organizuje spotkania informacyjne na temat polskiego systemu opieki zdrowotnej).
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową w Polsce mają prawo do bezpłatnej opieki psychologicznej i psychiatrycznej w trakcie procedury, począwszy od dnia rejestracji wniosku. Opieka t, świadczona za pośrednictwem Urzędu ds. Cudzoziemców, obejmuje konsultacje specjalistyczne oraz dostęp do niezbędnej farmakoterapii.
  • Uchodźcy: Po uzyskaniu statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej osoby mają prawo do korzystania z publicznej służby zdrowia psychicznego (poprzez Narodowy Fundusz Zdrowia – NFZ) na równi z obywatelami polskimi. W ramach Indywidualnego Programu Integracji (IPI) uchodźcy mają zapewnione ubezpieczenie zdrowotne opłacane ze środków publicznych przez 12 miesięcy, co daje im bezpłatny dostęp do poradni ambulatoryjnych i specjalistycznych Centrów Zdrowia Psychicznego.
  • Migranci: Migranci mają dostęp do Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) w zakresie usług zdrowia psychicznego na takich samych zasadach jak obywatele polscy, pod warunkiem posiadania ważnego ubezpieczenia zdrowotnego (np. z tytułu zatrudnienia). Upoważnia to do korzystania z publicznej sieci poradni i Centrów Zdrowia Psychicznego, które zapewniają pomoc w nagłych wypadkach bez skierowania.
  • Osoby ubiegające się o azyl: Urząd ds. Cudzoziemców zapewnia dostęp do opieki psychologicznej w ramach swoich struktur. Fundacja Ocalenie i Polskie Forum Migracyjne to uznane instytucje oferujące długoterminową terapię traumy specjalnie dla tej grupy. WroMigrant oferuje dostęp do wsparcia psychologicznego w języku polskim, ukraińskim, rosyjskim i angielskim we Wrocławiu.
  • Uchodźcy: Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) za pośrednictwem wyspecjalizowanych Centrów Zdrowia Psychicznego zapewnia stałą opiekę medyczną. Lambda Warszawa i Fundacja Trans- Fuzja oferują długofalowe, specjalistyczne wsparcie psychologiczne dla społeczności LGBTQI+. Wrocławski punkt WroMigrant oferuje dostęp do wsparcia psychologicznego w języku polskim, ukraińskim, rosyjskim, angielskim. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we Wrocławiu oferuje również specjalistyczne wsparcie psychologiczne i interwencję kryzysową dostosowaną do potrzeb uchodźców.
  • Migranci: Polskie Forum Migracyjne oferuje wsparcie psychologiczne i terapię dla dorosłych i dzieci. We Wrocławiu punkt WroMigrant oferuje dostęp do wsparcia psychologicznego w języku polskim, ukraińskim, rosyjskim i angielskim. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę jest głównym podmiotem świadczącym stałą pomoc psychologiczną dla dzieci. We Wrocławiu Kultura Równości prowadzi stałe konsultacje psychologiczne dla społeczności LGBTQI+ i cudzoziemców. Uniwersalne telefony zaufania (dostępne dla wszystkich): 116 123 – Wsparcie Kryzysowe dla Dorosłych (głównie w języku polskim; wybrane dyżury w języku angielskim/ukraińskim). 116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (głównie w języku polskim; wsparcie w języku ukraińskim/rosyjskim dostępne od poniedziałku do piątku w godzinach 14:00–20:00).
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Osoby przebywające w otwartym Ośrodku dla Cudzoziemców mają zapewnione zakwaterowanie, wyżywienie i kieszonkowe. Osoby mieszkające poza tymi ośrodkami mogą liczyć na niewielki zasiłek pieniężny (około 25 PLN/6 EUR dziennie). Koszty podróży związane z procedurą, takie jak dojazdy na wizyty lekarskie, również podlegają zwrotowi.
  • Uchodźcy: Mogą ubiegać się o wsparcie w ramach Indywidualnego Programu Integracji (IPI) w lokalnym ośrodku pomocy społecznej, który obejmuje m.in. świadczenia pieniężne na pokrycie kosztów utrzymania oraz naukę języka polskiego przez okres do 12 miesięcy. Ważne: Aby skorzystać z programu, należy złożyć wniosek nie później niż 60 dni od daty otrzymania decyzji azylowej.
  • Migranci: Dostęp do pomocy społecznej zależy od statusu legalnego pobytu, wystąpienia dodatkowych okoliczności (m.in. posiadanie dzieci, niepełnosprawność, spełnienie dodatkowych wymogów prawnych, zawarte dwustronne umowy międzynarodowe).
  • Osoby ubiegające się o azyl: Pomocą społeczną i wsparciem zajmuje się przede wszystkim Urząd ds. Cudzoziemców.
  • Uchodźcy: W ramach Indywidualnego Programu Integracji (IPI) pomoc udzielana jest przez lokalne ośrodki pomocy społecznej (np. PCPR w Warszawie, MOPS we Wrocławiu).
  • Migranci: Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) odpowiada za pomoc społeczną rodzicom z dziećmi, a także zasiłki chorobowe, renty inwalidzkie i emerytury. Regionalny ośrodek pomocy społecznej (np. MOPS we Wrocławiu) zapewnia pomoc finansową i rzeczową osobom w trudnej sytuacji materialnej, a także finansuje organizacje prowadzące bezpłatne schroniska dla osób bezdomnych. W niektórych miastach działają punkty informacyjne, w których można dowiedzieć się więcej o możliwościach uzyskania pomocy społecznej i pomocy w wypełnianiu stosownych wniosków (np. WroMigrant we Wrocławiu, Migrant Info Point w Poznaniu). Niektóre organizacje pozarządowe oferują pomoc osobom LGBTQI+ w formie dofinansowania opieki medycznej, zapewnienia krótkoterminowego zakwaterowania w nagłych wypadkach oraz pomocy w zakresie tłumaczeń podczas wizyt w urzędach (np. Lambda Polska , Kultura Równości , Nomada ).
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Każda osoba w procedurze azylowej ma prawo do ogólnego wsparcia i pomocy społecznej finansowanej z budżetu państwa. Pomoc ta może przybierać dwie formy: pobyt w otwartym Ośrodku dla Cudzoziemców lub zasiłek pieniężny na samodzielne życie poza ośrodkiem (osoba może zrezygnować z pobytu w ośrodku w zamian za miesięczny zasiłek – od 93,75 do 187,5 EUR miesięcznie na osobę, w zależności od liczby członków rodziny). Osoby ubiegające się o azyl mieszkające poza ośrodkiem mogą skorzystać z ośrodków interwencji doraźnej na pobyty krótkoterminowe, zazwyczaj ograniczone do pojedynczych nocy. Miejsca dostępne wyłącznie dla osób LGBTQI+ obejmują schroniska LGBTQI+ prowadzone przez organizacje pozarządowe, ale nie przez państwo.
  • Uchodźcy: Uchodźcy o uregulowanym statusie mają prawo do ośrodków interwencji kryzysowej dla osób znajdujących się w bezpośrednim kryzysie, a także do krótkoterminowych rozwiązań dla osób o uregulowanym statusie (schroniska dla bezdomnych, ośrodki interwencji kryzysowej, domy dla matek z dziećmi, domy opieki społecznej, mieszkania wspomagane i szkoleniowe prowadzone przez organizacje pozarządowe).
  • Migranci: Migranci mają dostęp do placówek interwencji doraźnej dla osób w kryzysie (ośrodki interwencyjne, ośrodki ogrzewania, noclegownie, specjalistyczne ośrodki wsparcia) oraz do krótkoterminowych rozwiązań dla osób o uregulowanym statusie (schroniska dla bezdomnych, miejsca zbiorowego zakwaterowania, domy dla matek z dziećmi, domy pomocy społecznej, mieszkania wspomagane i szkoleniowe prowadzone przez organizacje pozarządowe). Mogą również korzystać z długoterminowych rozwiązań wymagających stabilnej sytuacji finansowej, takich jak mieszkania komunalne, Towarzystwa Budownictwa Społecznego (TBS) i Agencje Wynajmu Społecznego (SAN).
  • Osoby ubiegające się o azyl: Osoby ubiegające się o azyl mieszkające poza Ośrodkiem dla Cudzoziemców mogą skorzystać z ośrodków interwencji doraźnej na pobyty krótkoterminowe, zazwyczaj ograniczone do pojedynczych nocy. Portal rządowy udostępnia informacje na temat systemu zakwaterowania dla cudzoziemców ubiegających się o ochronę międzynarodową. Schroniska dla osób LGBTQI+ są prowadzone przez organizacje pozarządowe, głównie w większych miastach (np. w Warszawie – Lambda, Kampania Przeciw Homofobii, Fundacja Warsaw House , TG House, Poznań – Grupa Stonewall; Wrocław – Kultura Równości)
  • Uchodźcy: Uchodźcy w Polsce mają prawo do interwencji kryzysowej po uzyskaniu statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej. Mogą wynająć mieszkanie na warunkach rynkowych lub skorzystać z programów pomocowych prowadzonych przez organizacje pozarządowe (np. Refugees Welcome Polska – Fundacja Ocalenie).
  • Migranci: Migranci w Polsce mają prawo do interwencji kryzysowej w zależności od statusu prawnego. Migranci w Polsce mogą wynajmować mieszkania na warunkach rynkowych lub skorzystać z programów oferujących wynajem mieszkań poniżej czynszu rynkowego, skierowanych do osób o niskich lub średnich dochodach, np. Towarzystw Budownictwa Społecznego (TBS Wrocław, TBS Warszawa, TBS Poznań) oraz Agencji Wynajmu Społecznego (SAN Kraków, SAN Wrocław, SAN Poznań).
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Dzieci mają prawo i obowiązek (do 18. roku życia) bezpłatnego uczęszczania do szkół publicznych. Dorośli mogą korzystać z podstawowych kursów języka polskiego oferowanych w otwartych ośrodkach dla cudzoziemców prowadzonych przez Urząd ds. Cudzoziemców lub organizacje pozarządowe. Formalne studia wyższe są zazwyczaj odpłatne w trakcie trwania procedury.
  • Uchodźcy: Dzieci uchodźcze kontynuują naukę w szkołach publicznych z pełnym wsparciem. Dorośli mają prawo do bezpłatnych studiów policealnych na takich samych zasadach jak obywatele polscy; otrzymują również wsparcie językowe w ramach Indywidualnego Programu Integracji (IPI).
  • Migranci: Dzieci mają prawo do bezpłatnej edukacji publicznej i dodatkowych lekcji języka polskiego. Dorośli z długoterminowym zezwoleniem na pobyt mają dostęp do bezpłatnych studiów na takich samych warunkach jak obywatele polscy; osoby z pobytem czasowym zazwyczaj płacą za studia wyższe i policealne, chyba że posiadają Kartę Polaka lub państwowy certyfikat znajomości języka na poziomie C1.
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową standardowo nie może podjąć legalnej pracy przez pierwsze sześć miesięcy od daty złożenia wniosku azylowego. Nie dotyczy to osób posiadających ważne zezwolenie na pobyt z dostępem do rynku pracy. Po upływie sześciu miesięcy, jeśli w tym terminie sprawa nie zostanie rozstrzygnięta, osoba może wystąpić do Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców o wydanie zezwolenia na pracę w formie zaświadczenia. Takie zaświadczenie, wraz z tymczasowym zaświadczeniem tożsamości (TZTC), uprawnia do podjęcia pracy.
  • Uchodźcy: Osoba posiadająca status uchodźcy w Polsce może być legalnie zatrudniona bez konieczności uzyskiwania zezwolenia na pracę lub oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy. Uchodźcy mają taki sam dostęp do rynku pracy jak obywatele polscy, a pracodawcy nie mają obowiązku zgłaszania ich zatrudnienia do urzędu pracy (PUP) w ramach procedur obowiązujących cudzoziemców.
  • Migranci: Cudzoziemcy legalnie przebywający w Polsce, aby podjąć legalnie pracę, muszą posiadać zezwolenie na pracę uzyskane od pracodawcy przed rozpoczęciem pracy. Jednakże, duża grupa cudzoziemców jest zwolniona z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, natomiast inne grupy cudzoziemców nie mogą uzyskać zezwolenia na pracę ze względu na rodzaj dokumentu legalizującego pobyt. W każdym konkretnym przypadku dostępność zatrudnienia można sprawdzić, dzwoniąc na Zieloną Linię lub pod numer 19524 (informacja po polsku, angielsku, ukraińsku i rosyjsku). Zezwolenie na pracę legalizuje jedynie zatrudnienie, a cudzoziemcy muszą również posiadać ważne zezwolenie na pobyt (np. wizę lub kartę pobytu). Największymi przeszkodami pozostają bariera językowa i uznanie dyplomów i kwalifikacji uzyskanych zagranicą.
  • Osoby ubiegające się o azyl: Tylko Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców może wydać zezwolenie na pracę po upływie sześciu miesięcy od rozpatrzenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
  • Uchodźcy: Indywidualny Program Integracji (IPI) to forma pomocy społecznej dla uchodźców, ściśle współpracująca z lokalnym urzędem pracy (np. Powiatowy Urząd Pracy PUP we Wrocławiu) w zakresie aktywizacji zawodowej. W ramach IPI, realizowanego zazwyczaj przez lokalny urząd pomocy społecznej (np. PCPR w Warszawie, MOPS we Wrocławiu), beneficjent jest zobowiązany do zarejestrowania się w urzędzie pracy i aktywnego poszukiwania zatrudnienia.
  • Migranci: Bezpłatne wsparcie w poszukiwaniu pracy oferują lokalne urzędy pracy, oferując poradnictwo zawodowe, pośrednictwo pracy, bony szkoleniowe i staże. Wojewódzkie urzędy pracy oferują poradnictwo zawodowe, wsparcie w przygotowaniu CV i przygotowaniu do rozmów kwalifikacyjnych, pomagając w poruszaniu się po rynku pracy. Obszar ten jest również obsługiwany przez wiele organizacji pozarządowych i miejskich centrów informacji (np. WroMigrant we Wrocławiu i Migrant Info Point w Poznaniu).
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Osoby ubiegające się o azyl w Polsce otrzymują wsparcie socjalne, medyczne i prawne za pośrednictwem Urzędu ds. Cudzoziemców, a dopiero po uzyskaniu statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej – wsparcie integracyjne w ramach Indywidualnego Programu Integracji (IPI), który trwa do 12 miesięcy (świadczenia pieniężne, opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne, pomoc socjalna, poradnictwo specjalistyczne).
  • Uchodźcy: Uchodźcy mogą korzystać ze świadczeń pomocy społecznej po zakończeniu procedury legalizacji pobytu w ramach Indywidualnego Programu Integracji (IIP), który trwa do 12 miesięcy (świadczenia pieniężne, opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne, pomoc socjalna, poradnictwo specjalistyczne). Integracja społeczna w Polsce opiera się na dwóch filarach: otwartych przestrzeniach spotkań (lokalne domy kultury, Centra Integracji dla Cudzoziemców, biblioteki publiczne) oraz bezpośrednich relacjach międzyludzkich (np. programy mentoringowe, sponsoring społeczny).
  • Migranci: Integracja społeczna w Polsce może odbywać się poprzez dwa filary: otwarte przestrzenie spotkań (lokalne centra społecznościowe, Centra Integracji Cudzoziemców, biblioteki publiczne) oraz bezpośrednie relacje międzyludzkie (np. programy mentoringowe, sponsoring społeczny).
  • Osoby ubiegające się o azyl: Aplikacja Refugeebook zawiera informacje na temat systemu pomocy społecznej i integracyjnej dla osób ubiegających się o azyl.
  • Uchodźcy: Aplikacja Refugeebook zawiera informacje na temat systemu pomocy społecznej i integracyjnej dla uchodźców. Lokalne centra aktywności są współfinansowane przez gminy. Listy tych lokalizacji są dostępne na stronach internetowych urzędów miejskich (np. Wrocław, Warszawa). W wielu większych miastach Polski istnieją centra integracyjne specjalizujące się w działaniach międzykulturowych (np. Przejście Dialogu, Centrum Wielokulturowe, Baobab). Miejskie biblioteki publiczne działają poprzez filie zlokalizowane w poszczególnych dzielnicach (Warszawa, Wrocław, Lublin, Kraków). Programy partnerskie są prowadzone przez uniwersytety (zwykle w ramach programów wymiany studenckiej, np. Uniwersytet Wrocławski) lub w miejscach pracy jako sposób wdrażania pracowników (onboarding). Sponsoring społeczny (np. Nomada) i programy mentoringowe (np. Migrant Info Point) są przeznaczone do długoterminowej integracji i współpracy opartej na relacjach.
  • Migranci: Lokalne centra aktywności są współfinansowane przez gminy. Listy tych lokalizacji są dostępne na stronach internetowych urzędów miejskich (np. Wrocław, Warszawa). W wielu większych miastach Polski istnieją centra integracyjne specjalizujące się w działaniach międzykulturowych (np. Przejście Dialogu, Centrum Wielokulturowe, Baobab). Miejskie biblioteki publiczne działają poprzez filie zlokalizowane w poszczególnych dzielnicach (Warszawa, Wrocław, Lublin, Kraków). Programy partnerskie są prowadzone przez uniwersytety (zwykle w ramach programów wymiany studenckiej, np. Uniwersytet Wrocławski) lub w miejscach pracy jako sposób wdrażania pracowników (onboarding). Sponsoring społeczny (np. Nomada) i programy mentoringowe (np. Migrant Info Point) są przeznaczone do długoterminowej integracji i współpracy opartej na relacjach.
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Osoby ubiegające się o azyl w Polsce mogą liczyć na ogólne wsparcie systemowe. Specjalistyczne wsparcie dla osób LGBTQI+ oferują przeważnie organizacje pozarządowe. Osoby ubiegające się o azyl mogą otrzymać pomoc od organizacji pozarządowych, pod warunkiem spełnienia przez nie wymaganych procedur.
  • Uchodźcy: Uchodźcy w Polsce mogą liczyć na ogólne wsparcie systemowe. Specjalistyczne wsparcie dla osób LGBTQI+ oferują przeważnie organizacje pozarządowe. Wsparcie ze strony tych organizacji obejmuje przede wszystkim wsparcie psychologiczne, poradnictwo prawne, grupy wsparcia, pomoc w procesie korekty płci i integracji, a także wydarzenia hobbystyczne i sportowe. W niektórych przypadkach wsparcie dla osób LGBTQI+ (np. pomoc psychologiczna) organizują również instytucje samorządowe, np. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we Wrocławiu.
  • Migranci: Migranci w Polsce mogą liczyć na ogólne wsparcie systemowe. Specjalistyczne wsparcie dla osób LGBTQI+ oferują przeważnie organizacje pozarządowe. Wsparcie ze strony tych organizacji obejmuje przede wszystkim wsparcie psychologiczne, poradnictwo prawne, grupy wsparcia, pomoc w procesie zmiany płci i integracji, a także wydarzenia hobbystyczne i sportowe. W niektórych przypadkach wsparcie dla osób LGBTQI+ (np. pomoc psychologiczna) organizują również instytucje samorządowe, np. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej we Wrocławiu.
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Dostęp do natychmiastowej pomocy medycznej i psychologicznej zapewnia Urząd ds. Cudzoziemców. Osoby z doświadczeniem przemocy lub ofiary handlu ludźmi mogą liczyć na specjalne traktowanie (np. procedury dostosowane do ich stanu psychofizycznego). W nadzwyczajnych sytuacjach kryzysowych o charakterze masowym osoby te podlegają krajowym protokołom bezpieczeństwa, w tym ewakuacji i zapewnieniu zakwaterowania zbiorowego.
  • Uchodźcy: Uchodźcy mają pełny dostęp do usług krajowego Ratownictwa Medycznego i psychologicznej interwencji kryzysowej. Posiadają też równe prawa do korzystania ze schronisk dla ofiar przemocy domowej i ochrony prawnej przed przestępstwami z nienawiści jak obywatele polscy. W nadzwyczajnych sytuacjach kryzysowych o charakterze masowym uchodźcy mają takie samo prawo do schronienia i zakwaterowania kryzysowego, jak obywatele polscy.
  • Migranci: Natychmiastowa pomoc medyczna i psychologiczna jest zapewniana wszystkim osobom w sytuacjach zagrażających życiu (osoby bez ubezpieczenia publicznego mogą zostać obciążone kosztami w późniejszym terminie przez placówkę medyczną). Ofiary przemocy mają dostęp do Centrów Interwencji Kryzysowej i schronisk, niezależnie od statusu. W przypadku nadzwyczajnych sytuacji kryzysowych o charakterze masowym osoby te są objęte uniwersalnymi protokołami ochrony i ewakuacji.
  • Osoby ubiegające się o azyl: W nagłych wypadkach zdrowotnych lub psychologicznych otrzymują wsparcie ze strony krajowego Ratownictwa Medycznego (numer 112, komunikacja głównie w języku polskim i angielskim) oraz Urzędu ds. Cudzoziemców (dwujęzyczni koordynatorzy). W sytuacjach przemocy lub przestępstw z nienawiści mogą zwrócić się o pomoc do Policji (która ma obowiązek prawny zapewnić tłumacza) oraz organizacji przyjaznych osobom LGBTQI+, takich jak Kultura Równości (dostępna dla wszystkich, ale z ograniczonymi zasobami tłumaczeniowymi). W przypadku nadzwyczajnych sytuacji kryzysowych o charakterze masowym bezpieczeństwem zarządzają Wydziały Zarządzania Kryzysowego urzędów miast i gmin oraz Rządowe Centrum Bezpieczeństwa (alerty RCB w języku polskim i angielskim).
  • Uchodźcy: W nagłych przypadkach zdrowotnych lub psychologicznych wsparcie zapewniają im: krajowe Pogotowie Ratunkowe (112) oraz Polskie Forum Migracyjne (terapia traumy dostępna w wielu językach). W sytuacjach przemocy lub przestępstw z nienawiści mogą zwrócić się o pomoc do Policji, Niebieskiej Linii (wybrane dyżury w językach obcych) oraz do organizacji takich jak Tolerado lub Grupa Stonewall. W przypadku nadzwyczajnych sytuacji kryzysowych o charakterze masowym bezpieczeństwem zarządzają Wydziały Zarządzania Kryzysowego urzędów miast i gmin oraz Rządowe Centrum Bezpieczeństwa (alerty RCB w języku polskim i angielskim).
  • Migranci: W nagłych wypadkach zdrowotnych lub psychologicznych wsparcie zapewniają Narodowe Służby Ratownictwa Medycznego (112) oraz organizacje takie jak Fundacja Ukraina (wsparcie w języku ukraińskim, rosyjskim i angielskim). W sytuacjach przemocy lub przestępstw z nienawiści osoby mogą zwrócić się o pomoc do policji i organizacji przyjaznych LGBTQ+, takich jak Kultura Równości (otwarta dla wszystkich, zazwyczaj wspierająca w języku angielskim i polskim). W przypadku nadzwyczajnych sytuacji kryzysowych o bezpieczeństwo dbają Wydziały Zarządzania Kryzysowego miast i gmin oraz Rządowe Centrum Bezpieczeństwa (alerty RCB w języku polskim i angielskim).
Dostępność (według statusu):
  • Osoby ubiegające się o azyl: Działania rzecznicze i podnoszenie świadomości na temat osób LGBTQI+ są prowadzone głównie przez organizacje pozarządowe. Obejmuje to: informowanie, raportowanie, monitorowanie pracy krajowych instytucji decyzyjnych, dostarczanie danych, manifestowanie na rzecz równości i akceptacji praw tej grupy. Niektóre z tych działań są objęte oficjalnym patronatem (np. Marsze Dumy i Równości, Miesiąc Dumy w Warszawie i Wrocławiu), wsparciem lub finansowaniem ze strony władz lokalnych (np. Wrocław, Warszawa).
  • Uchodźcy: Działania rzecznicze i podnoszenie świadomości na temat osób LGBTQI+ są prowadzone głównie przez organizacje pozarządowe. Obejmuje to: informowanie, raportowanie, monitorowanie pracy krajowych instytucji decyzyjnych, dostarczanie danych, manifestowanie na rzecz równości i akceptacji praw tej grupy. Niektóre z tych działań są objęte oficjalnym patronatem (np. Marsze Dumy i Równości, Miesiąc Dumy w Warszawie i Wrocławiu), wsparciem lub finansowaniem ze strony władz lokalnych (np. Wrocław, Warszawa).
  • Migranci: Działania rzecznicze i podnoszenie świadomości na temat osób LGBTQI+ są prowadzone głównie przez organizacje pozarządowe. Obejmuje to: informowanie, raportowanie, monitorowanie pracy krajowych instytucji decyzyjnych, dostarczanie danych, manifestowanie na rzecz równości i akceptacji praw tej grupy. Niektóre z tych działań są objęte oficjalnym patronatem (np. Marsze Dumy i Równości, Miesiąc Dumy w Warszawie i Wrocławiu), wsparciem lub finansowaniem ze strony władz lokalnych (np. Wrocław, Warszawa).